Author Archives: Luc Reychler

Self portraitThe next three years, I will research how humor can contribute to peace. How humor can free people from defeatism and despair . How it can turn anger into contructive energy. How it can be used to show the new clothes of the emperors that are invisible to those who are unfit for their positions, stupid, or incompetent. This could become a joint venture. All ideas, citations, stories, pictures , caricatures , sounds are welcome.

Our political and military interventions helped to destroy the homelands of the majority of the refugees.
They are now shooting back with people.
In the name of self defense Belgian neocons consider sending F16s.

Taboo and Terror

The terrorist attacks and the demonstration in Paris moved millions. I was also shocked by the bloodshed and I believe in the power of the pen, political caricatures and nonviolent resistance. I hate violence. But, did not wait in line to see Charlie-Hebdo’s latest caricature of Mohammed and stare at the slip of Madonna or the slipless German Chancellor. Freedom of expression and the press is an essential value, but not the only value of a civilized community. Lasting peace and full democracy require a permanent reconciliation of multiple competitive values, such as security, justice, respect, compassion, truth and equality. Words can kill and pictures can hurt.

Many  people feel insecure and are anxious. Today’s  psychological climate reminds me of the cruise missiles demonstrations in the early 80s. The missiles could explode in our gardens.  Now terrorism is in our cities. In Verviers today and tomorrow where? The violence in the Middle East spills over in Europe.
We live in a very dangerous period because we are confronted with the adverse consequences of our domestic and foreign policy and do everything to deny  responsibility. International political terrorism is a violent form of resistance to interference, occupation, colonization and repression. Not Muhammad, but the West’s policy (America, Israel and some European states) in the Middle East is the root cause   of   European terrorism. As long as we deny responsibility, our security and democracy will weaken. What are we so proud of? Why   marching on the tunes of moral superiority? Why deny our complicity in the debacle in the Arab world?  Negationism has become more difficult because  people see contradictions and double standards in our foreign policy. Spin Doctors and intellectuals do their best to embellish our  policies in the Middle East, but many onlookers don’t see the new clothes of the emperor anymore.

In the Arab world, especially in Iraq, Afghanistan, Lebanon, Libya, Syria and Palestine, the democratic West has left a trail of destruction. Israel is “the only democracy” with colonists and the largest ghetto in the world. It sanctions the Palestinians because Palestine aspires   to become a member of the International Criminal Court? The difference between dictatorships and democracies is that dictatorships commit violence against their own people and democratic states against the citizens of other countries. In recent decades the democratic countries were the most destructive intervening actors in the Arab-Islamic world -not with markers  and pencils, but with F16s, cruise missiles, drones, and other weapons.. far away from Paris. The   executions by ISIS are cruel.  Cutting the throat of orange dressed innocent victims is despicable. . But how were the 500 Palestinian children killed in Gaza in 2014? Perhaps, they were pierced with bullets, shredded by shrapnel, crushed, burned or suffocated. Is that civilized violence? Evidence shows counterterrorism to be much more violent and destructive than the political terrorism. An eye for an eye has become tens of   eyes for an eye. The West made hundreds of thousands of victims, caused massive destruction and suffering, and left broken states. And we are surprised that young people radicalize?  That’s the foreign perception of our Western values.

More blue and khaki on the streets,  the  monitoring  of  the behavior of suspected terrorists or perceived  supporters ,  reforming prisons  and  silencing  dissident voices , will not satisfice to stem and root out European terrorism .  These measures have to be taken. This is a priority now. The reactive preventive intervention in Verviers was a success. Congratulations. But a lasting solution requires that we also and as soon as possible point out and address the deeper root causes of political terrorism.
First, we need to evaluate our foreign policy and our allies.  The foreign and security policy of the West is the least democratic sector of the political process. A few years ago, Belgium needed a year and a half to form a new government, but the participation in the war in Libya was decided within twenty-four hours. We must distance us  from allies who twist the art of diplomacy into coercive diplomacy, refuse to accede to the International Criminal Court, promote colonization, and  continue to repress other peoples .   After World War II, Europe became a role model for building sustainable peace in the world. Europeans replaced national security by cooperative security, enhanced economic cooperation, built a social free-market economy, put an end to their colonies, and reconciled with the past. Some so-called allies have learned nothing from Europe after ’45. We need to reassess our own values. The Marseillaise is OK, but Beethoven’s ode to joy and brotherhood for all people is the hymn of Europe.

O friends! Not these sounds!
But let us strike up more pleasant sounds and more joyful!

Joy, o wondrous spark divine,
Daughter of Elysium,
Drunk with fire now we enter,
Heavenly one, your holy shrine.
Your magic powers join again
What fashion strictly did divide;
Brotherhood unites all men
Where your gentle wing’s spread wide.


Second, we must expose  the manipulation of language. Power dictates what terrorism is and who terrorists are.  Why is state terrorism  not called terrorism ?  The prime minister of Israel   shamelessly compares Hamas with Boko Haram or ISIS ?  The French terrorists in Paris are called Islamic terrorists.   Criticism of Israel’s policy towards Palestine is branded as anti-Semitism. This is incorrect because the criticism focuses mainly on the ongoing repression of the Palestinian people, the violation of human rights and the increasing colonization of occupied territory by Israel. Criticism of our wars is stigmatized as a lack of patriotism. The killing of innocents is collateral violence that sadly enough was necessary for our safety. Torture is ‘enhanced interrogation’. The vague definition of   ‘apology for terrorism , hate mongering and  radicalization ‘ and  the severe punishments attached to them, could undermine the freedom of expression for all and  reserve   the freedom of expression for  some.
Finally, we should remediate the double bind character of the foreign policy of the West towards the Arab world. The foreign policy is pursuing two conflicting objectives a) to establish military supremacy in the Middle East through war, repression and sanctions, and b) to ensure  sustainable peace and security for our  own citizens. The contradictions or dilemmas involved in the foreign policy are   denied and   measures are taken to prevent exposure or the unmasking of the negative side effects or failure of the policy.  This is done by heightening the climate of insecurity (war on terrorism), the staging of scapegoats, and the use of confusion and by secretly sanctioning dissident voices.
These measures  make it difficult for citizens to openly criticize a policy doomed to failure. Perhaps  all the Charlie’s  should poke fun at  the veiled contradictions, and  listen to what is not said, read what is not written and  look at what is not shown in the news media.



Taboo and terror


Over Verviers en Europese terroristen

De terreuraanslagen en de betoging in Parijs bewogen miljoenen mensen. Ik was ook geschokt door het bloedvergieten en geloof in de kracht van de pen, politieke karikaturen en geweldloze weerbaarheid. Ik haat geweld.
Maar, ik sta niet in de rij om Charlie-Hebdo’s laatste karikatuur van Mohammed te zien en te turen naar de slip van Madonna en een slipvrije Duitse kanselier. Vrijheid van mening en de pers is van belangrijke waarde, maar niet de enige waarde van een beschaafde gemeenschap. Duurzame vrede en een volwaardige democratie vergen telkens opnieuw het verzoenen van meerdere competitieve waarden, zoals veiligheid, recht, respect, mededogen, waarheid en gelijke kansen. Woorden kunnen moorden en schimpschetsen kunnen kwetsen.

De mensen zijn onzeker en angstig. Het doet me denken aan de kruisrakettenbetogingen begin jaren ‘80. Die oorlogstuigen konden in onze tuin landen. Nu komt het terrorisme in onze steden. Vandaag Verviers en morgen? Het geweld in het Midden-Oosten loopt over naar Europa.

We vertoeven in een zeer gevaarlijke periode omdat we geconfronteerd worden met negatieve gevolgen van ons eigen binnen en buitenlands beleid en omdat we alles doen om medeverantwoordelijkheid te ontkennen. Internationaal politiek terrorisme is een gewelddadige vorm van weerstand tegen inmenging, bezetting, kolonisatie en repressie. Niet Mohammed, maar het beleid van het Westen (Amerika, Israël en sommige Europese staten) is de ligt aan de basis van het Europees terrorisme. Zolang wij verantwoordelijkheid ontkennen, zal onze veiligheid en democratie verzwakken.

Waarom zijn we zo trots? Waarom de mars van het grote gelijk? Waarom wordt onze medeplichtigheid aan de debacle in de Arabische wereld verloochend? De negatie ervan wordt moeilijker omdat meer en meer mensen in binnen en buitenland contradicties en dubbele standaarden zien. Spindoctors en intellectuelen doen wel hun best om het beleid beter in te kleden , maar veel mensen zien de nieuwe kleren van de keizer niet meer.

Het democratische Westen heeft in de Arabische Wereld, Irak, Afghanistan, Libanon, Libië , Syrië en Palestina een spoor van vernieling achter gelaten. Israël is ‘de enige democratie’ met kolonisten en het grootste getto ter wereld. Het sanctioneert de Palestijnen omdat Palestina lid wil worden van het Internationaal Strafhof? Het verschil tussen dictaturen en democratieën is dat dictaturen geweld plegen tegen de eigen bevolking en democratische staten tegen de bevolking van andere landen. De laatste decennia waren de democratische landen de meest destructieve intervenanten in de Arabisch-Islamitische wereld –niet met pennen en stiften, maar met F16′s, kruisraketten, drones , en ander tuig– ver van Parijs. Terecht , noemen we de executies van ISIS barbaars. Oranje verklede onschuldige slachtoffers werden op een gruwelijke manier de keel overgesneden. Maar hoe werden in 2014 de 500 Palestijnse kinderen vermoord in Gaza? Wellicht werden ze doorboord met kogels, in flarden geschoten, verpletterd, verbrand of verstikt. Is dat geciviliseerder geweld? Het antiterrorisme is veel gewelddadiger en destructiever dan het politiek terrorisme. Oog om oog werd honderd ogen voor een oog. Het Westen maakte in de Arabische Wereld honderdduizenden slachtoffers, veroorzaakte enorme vernietiging en lijden, liet staten verloederd achter. En we zijn verbaasd dat jongeren radicaliseren? Zo zien onze Westerse waarden eruit in het buitenland.

Om het terrorisme in Europa in te dijken en met de wortel uit te roeien zal het niet volstaan om meer blauw en kaki op straat te brengen, het in de gaten houden van echte of vermeende terroristen, echte of vermeende sympathisanten identiteitskaarten af te nemen, gevangenissen te hervormen en dissidente stemmen aan banden te leggen. Dit is een prioriteit. De preventieve interventie was een succes. Proficiat. Het moet nu wel gebeuren, maar een duurzame oplossing vereist dat we zo spoedig mogelijk ook de diepere grondoorzaken duiden en aanpakken.

Vooreerst, doen we er goed aan ons buitenlands beleid en onze bondgenoten kritisch onder de loep te nemen. Het buitenlands en veiligheidsbeleid van het Westen is de minst democratische sector van de politieke besluitvorming. Enkele jaren geleden had België anderhalf jaar nodig om een nieuwe regering te vormen, maar de deelname aan de oorlog in Libië werd binnen de vierentwintig uren beklonken. We moeten afstand nemen van bondgenoten die de kunst van de diplomatie verwringen tot dwangdiplomatie, weigeren toe te treden tot het Internationaal Strafhof, kolonisatie bevorderen, en de vrijheid van zwakkeren fnuiken. Na de Tweede Wereldoorlog werd Europa een rolmodel voor de opbouw van duurzame vrede in de wereld. De Europeanen vervingen nationale veiligheid door coöperatieve veiligheid, stimuleerden economische samenwerking, bouwden een sociale vrijemarkt-economie, maakten een einde aan de kolonies, verzoenden zich met het verleden. Sommige zogenaamde bondgenoten hebben niets geleerd van het Europe na ‘45. We moeten onze hun eigenwaarden herwaarderen. De Marseillaise is OK, maar Beethoven’s lofzang op de vreugde en broederschap voor alle mensen is de hymne van Europa.

Ten tweede, moeten we bewust worden van de manipulatie van het taalgebruik. Macht dicteert wat terrorisme is en wie terroristen zijn. De eigen staatsterreur wordt niet als terrorisme bestempeld. De premier van Israël scheert, zonder blikken of blozen, Hamas over dezelfde kam als Boko Haram of ISIS. De terroristen in Parijs worden Islamitische terroristen genoemd; het zijn Franse terroristen. Kritiek op het beleid van Israël ten aanzien van Palestina wordt gebrandmerkt als antisemitisme. Dit is onjuist, omdat de kritiek zich hoofdzakelijk richt op de aanhoudende repressie van het Palestijnse volk, de schending van de mensenrechten en de toenemende kolonisatie van een bezet gebied door Israël. Aanvankelijk werd kritiek op de oorlog afgekeurd als een gebrek aan patriotisme. Het doden van onschuldigen werd collateraal geweld genoemd dat spijtig genoeg noodzakelijk was voor onze veiligheid. Folteren luistert nu naar de naam ‘verbeterde ondervraging’.

Ten slotte, moeten we de dubbele binding van het buitenlands beleid van het Westen ten aanzien de Arabische wereld remediëren. Het buitenlands beleid  streeft twee tegenstrijdige doelstellingen na a) de militaire alleenheerschappij in het Midden-Oosten via oorlog, repressie en sancties , en b) het verzekeren van duurzame veiligheid en rust voor de eigen burgers. Om deze contradictie of dit dilemma te verhullen wordt een klimaat van onveiligheid (oorlog tegen terrorisme) gecreëerd, zondebokken opgevoerd, de berichtgeving beïnvloed, verwarring gezaaid en dissidenten heimelijk gesanctioneerd.

Dit maakt het moeilijk voor de burger om openlijk kritiek te leveren op een tot falen gedoemd beleid. Een Vlaming met humor, die contradicties in het beleid durft te duiden, is Alex Agnew. Misschien moet alle Charlie’s ook eens de draak steken met de gesluierde tegenstrijdigheden, en vooral luisteren naar wat niet wordt gezegd, lezen wat niet wordt geschreven en kijken naar wat niet wordt vertoond in de nieuwsmedia.

Met dank en groeten.


Over Verviers en de Europese terroristen.

Paris: the self-righteous march/Parijs: de mars van het grote gelijk

The last two days Europe stared at Charlie Hebdo’s Paris.
I was shocked… I believe strongly in the value of the pen and prefer satire over bullets.
But, why are we so proud? Why the self-righteous march? The last decennia, the democratic West became the most destructive intervener in the Arab-Islam world – not with pens, but with F16s, cruise missiles, drones… – far from Paris. We made hundreds of thousands of casualties, caused tremendous destruction and suffering, and we are surprised that youngsters radicalize?

De afgelopen twee dagen staarde Europa naar Charlie Hebdo’s Parijs.
Ik was geschokt… en ik geloof ook in de waarde van de pen en van satire boven de kogel.
Maar, waarom zijn we zo trots? Waarom de mars van het grote gelijk? De laatste decennia waren de democratische landen de meest destructieve intervenanten in de Arabisch-Islamitische wereld – niet met pennen en stiften, maar met F16’s, kruisraketten, drones… – ver van Parijs. Wij maakten honderdduizenden slachtoffers, veroorzaakten enorme vernietiging en lijden, en we zijn verbaasd dat jongeren radicaliseren?